Karakambur, Sarnıç Öykü’nün Mart-Nisan 2015 sayısında.

sarnic

Karakambur ile Sarnıç’ın yeni sayısındayım.

“ Kulaksız Ömer ‘Ah be Karakambur,’ demişti bir gün, “her şey kaybolmuş sende, sen yoksun ortada.’

Lafı ağır, manâsı derindi. Bana fazlaydı.

Tabib, usulca uduyla birlikte terennüm etmeye koyulunca kandiller titreşmeye, duvarlardaki gölgelerimiz eğilip bükülmeye başladı. Küçük Eşref horuldadı, Hilâlkaş iç geçirdi, Kulaksız Ömer tespihine abandı. Pencerelerin ahşap kanatları Haliç’in esintisinde usulca titredi. Bed bir devirdi, kanı oluk oluk, zulmü dipsizdi. Ve yine gece düşmüş, biz bekâr odamıza sığınmıştık.”